Trip down memory lane
4 september 2025 - Orbey, Frankrijk
Was het hier op de Col de la Schlucht gisteren nog een zonnig dag, vandaag heeft de meteorologische herfst toch echt zijn intrede gemaakt. Grijze wolken, miezerig weer met zo nu en dan een stevige bui. De lange broek moet helaas aan.
Dit keer rijden we in oostelijke richting de Col naar beneden. Via Munster gaan we op weg naar Luttenbach. Daar was en is een camping van "les Amis de la Nature". In de jaren zestig was dit een favoriete vakantiebestemming voor veel NIVONners. Vanuit het Rotterdamse werden er zelfs busreizen naartoe georganiseerd, onder de bezielende leiding van Ome Nico. Ook het gezin van Mirjam ging hier vaak naartoe, zij het dat haar ouders altijd met eigen auto gingen.
De herinneringenzijn wat vaag na zo'n vijftig jaar, maar Mirjam herkent toch nog wel het een en ander. De ruïne van een poort bij de ingang, de "salle du jour", het beekje.
Het is leuk om over het terrein te struinen en zo herinneringen op te halen. Zelfs een regenbui laat ons niet weerhouden.
In Munster kijken we ook nog even rond . Daarvan zijn de herinneringen niet meer zo helder. Het is een aaardig stadje, maar de bakker en ijsverkoper van toen vinden we niet meer terug.
Het aantal CPs in deze regio zijn nogal dun gezaaid. We vinder er eentje met mooi uitzicht. Het is een soort natuurkampeerterrein. Wel op een lichte helling. Ondanks de vriendelijke ontvangst, besluiten we om niet op de aanbevolen plek te gaan staan, want aardig schuin en natte klei onder de wielen. De wielen beginnen zelfs een heel klein beetje te slippen. Het lijkt ons beter om onder aan de helling te gaan staan, op het grind naast het toegangsweggetje. De vriendelijke beheerder laat niks meer van zich horen of zien; hij vindt onze keuze waarschijnlijk ook prima. Schuin is het hier ook. Zelfs met de blokken onder de wielen, staan we net niet helemaal waterpas. Ach, het is maar voor één nacht. Morgen toch maar eens kijken of we wat meer kilometers moeten gaan maken. We willen nog steeds niet de autoweg pakken, maar we hebben alleen nog maar het weekend.
Dat zien we morgen! Komt goed!
Zo ook een keer de Nivon-volksdansgroep La Popeldansantoi, ook uit Rotterdam.
Een aantal jaar geleden waren wij ook in Munster. Wij miste daar ook de bakker en het ijs, maar aan de overkant zat een nieuwe grote ijszaak.
Wel vond ik op het plein de zuil met thermometer, hygrometer en barometer. Dat was ook toen al een redelijk oud ding.
De beek was vroeger zo koud dat je kramp kreeg in je voeten als je er te lang in stond.
En ook herinner ik mij de avondwandelingen met Ome Nico, dan gingen we bovenoverlangs , zoals hij dat zei, naar Breitenbach.
De kop van dit verhaal klopt dus dubbel en dwars.
Lieve groet van ons.
Waren we een keer zonder pa daarheen gereden, via Luttenbach?