Het zout in de pap

Via de zoutpannen van Guérande en de kust rijden we naar St. Nazaire.

Zout hoeven we dit keer niet mee te nemen; er staat nog genoeg thuis in het keukenkastje. Nota Bene van dezelfde winkel waar we net langsrijden. Hier meer zandstranden dus meer mondaine badplaatsen en minder ruige kust.  We rijden een stuk over de boulevard totdat we in Oost St. Nazaire komen, het havengebied. Daar ligt een groot kunst complex aan het begin van de havenpier, genaamd "Le Pied, le Pull-over et le Système digestif"

Alledrie staan ze daar, meer dan levensgroot. Een bijzonder gezicht.

We gaan de brug over de monding van de Loire over. Net zo'n joekel als die over de monding van de Seine. Aan de overkant ligt er ook nog kunst in de branding. Dit keer het skelet van een zeeslang pakweg 30 meter lang.

Genoeg kunst. We rijden naar Île de Noirmoutier. Helaas, we willen over de oude weg en die is alleen bereidbaar van een uur vóór eb tot een uur ná eb.

Volgens de overlevering is dit de enige weg ter wereld die dit heeft. Daar hebben we rekening mee gehouden en we stoppen op een nabijgelegen Camperplaats. Morgenochen rond tien uur is onze kans.