In het Walhalla

Met een stralende zon rijden we naar het Walhalla.  In duits middeleeuwse geschriften wordt het Walhalla (Valhall} beschreven als een feestzaal voor gesneuvelde krijgers. Dat gegeven sprak Koning Ludwig  I van Beieren heel erg aan en hij besloot om een feestzaal te bouwen (na twaalf jaar bouwen opgeleverd in 1842) om allerlei helden uit het duitse spraakgebied te eren. Omdat het oude Griekenland toendertijd in de mode was, baseerde Ludwig zijn ontwerp op het Parthenon.

Een redelijk geslaagde poging. Op punten zelfs beter dan het origineel. Zo is er hier geen sprake van een ruïne. De ligging boven de Donau in een sappig groen loofbos is ook stukken beter dan de droge vlakte in Athene. Binnen staan 180-plus bustes van Germaanse "helden".

Dat begrip germaans nam Ludwig heel ruim. Zo staan er naast bustes van duitse koningen, keizers, geleerden, componisten, etcetera, ook bustes van Willem de Zwijger, Michiel de Ruyter, Maarten Tromp. In een soort van duitse spelling, maar je kunt ze toch niet echt Germanen noemen. (Hoewel, Willem van Oranje kwalificeert natuurlijk wel als Duitser). Zelfs Rubens is van de partij. Die kun je toch moeilijk in de categorie duitstalig indelen... Het aantal in witmarmer vereeuwigde vrouwen is verpletterend laag. Daar heeft men later nog wel wat aan verbeterd. Zo is er een buste van Sophie Scholl bij gekomen om alle verzetsstrijders ten tijde van het Derde Rijk te herdenken. De buste van Sophie maakt in haar eentje de overmacht van al die duitse heersers weer wat in balans. Ludwig zelf staat er natuurlijk ook. Natuurlijk geen kleine sneue buste maar een meer dan levensgrote zittende figuur. Met daaronder een bordje: "Ludwig I koning van Beieren. Het dankbare volk". Of het volk echt zo dankbaar was, valt te betwijfelen.

Van al die helden krijgen we trek en we rijden naar het nabijgelegen Regensburg.  We vinden vlot een parkeerplaats, net buiten het centrum. Ogewekt lopen we richting "Altstadt". Nog voordat we de parkeerplaats af zijn, valt ons oog op een paar elektrische steps. Te gebruiken via een app. Die is snel geïnstalleerd en even later zoeven we relaxed over de weg en de stoep.

In no time staan we vlakbij de Dom en vinden we een zonnig terras voor de lunch. Daarna slenteren we heerlijk door de oude binnenstad.

Het vinden van een CP is ook in deze regio nog wel een dingetje. UIteindelijk komen we uit op een kampeerterrein met de gebruikelijk mix van vaste staanplaatsen en een redelijk stuk voor de toeristische kampeerder. Helaas 😉 is er ook een restaurant. De voor deze zondag ingekocht maaltijd blijft lekker in de koelkast!